Przepraszam, że tak cię skrzywdziłem
Ty kochałaś a ja cię odtrąciłem
Gdzie nie spojrzę to wszędzie cię widzę
Gdy się rozstawaliśmy mówiłem, że nienawidzę
Ta miłość mnie i cale me życie złamała
Jak to uczyniła kobieta taka mała?
Ale co cudowne wszystko przeminęło
Za horyzontem życia zwyczajnie zniknęło
A są miejsca i chwile, których czas nie zaciera
Wspomnienie ich serce aż rozdziera
Tak głupio rozsądek mną pokierował
Nie pozwól by o miłości rozum decydował
Skromna elegancka nieśmiała
Taka mi się na początku wydawała
W rzeczywistości niespokojna i szalona
Kobieta współczesna wyzwolona
Jedną nogą – spokojna matka dzieci
Drugą – lwica w walce o materialne śmieci
Jesteś dla mnie taka ważna
Kochana uśmiechnięta rozważna
Spędziliśmy razem już pół życia
A jeszcze tyle mamy do odkrycia
Nie ma nikogo bliższego od Ciebie
Kocham cię to mało, ja Cię wielbię
Nie wyobrażam sobie życia w samotności
Chcę dzielić z Tobą smutki i radości
Gdy nie mam do czegoś już chęci
Setki argumentów wyciągam z pamięci
Kiedyś to były do działania powody
Dziś stanowią tylko kości niezgody
Przedmioty psują się i rdzewieją
Pokarm na szlam przerabiamy
Domy się walą a kosztowności śniedzieją
Gdzie cel, dokąd zmierzamy?
Nie musisz być piękny ani bogaty
Tylko żyć zgodnie z przykazaniami
Czasem od kogoś dostać kwiaty
I mieć, z kim podzielić się myślami
Jak wielkim przyjacielem jest pies dla człowieka
Gdy wracam do domu on z utęsknieniem czeka
Skacze i radośnie merda ogonem
Gdy mnie nie było to on opiekował się domem
Mruczy, szczeka i staje na tylnych łapach
Patrzy głęboko w oczy i liżąc chce dać buziaka
Pies zawsze nabiera cech swojego pana
Mapa naszego charakteru w nim jest odrysowana
Przyjaciel czy partner nie raz cię zawiedzie
A pies nie zostawi nawet, gdy będziesz w biedzie
Możesz go złajać, wypędzić, gdy jesteś nie w humorze
A on i tak wiernie będzie kochać samotny na dworze
Ilu ludzi wspaniałych od nas ciągle odchodzi
Ile rożnych wspomnień dzięki nim w nas się rodzi
To znaki żeby w końcu zrobić najważniejsze rzeczy
I przestać troszczyć się o materialne śmieci
Pogrzebani za życia przyjaciele
I małżeństwa, które się rozpadły
Kiedyś razem i łączyło ich tak wiele
A teraz każdemu inne wieją wiatry
Gdy widzę, co robią moi przyjaciele
To od bandytyzmu dzieli ich niewiele
Jak patrzę na niektóre kobiety
To żoną mą facet będzie niestety
I obserwuję ludzkie zachowanie
Mym przyjacielem zwierze zostanie
Czy można do przeszłości nie wracać myślami?
Wszystko, co dobre zostaje za nami
W nową przyszłość patrzymy z nadzieją
Nowi ludzie wokoło do nas się śmieją
A co dzieje się z bliskimi z przeszłości
Zapomniani wyklęci w nicości
Nie rozumiem takiego traktowania
Czas zmienia ludzi do niepoznania
Po umarłych przynajmniej łzy z oczu spływają
A ludzie swych bliskich w pamięciach uśmiercają
Brak kontaktu i czasu na spotkanie
Przyjacielu a ja tak czekam na nie